Salon des Refusés

#81

2012-03-12T16:01:00.000+01:00

"Minęło wiele miesięcy,

Ale mnie nic nie minęło;

Czas dla mnie w miejscu przystanął;

Takie jest, chłopcy, takie jest piekło."

pozycja na dziś

#80

2012-03-10T15:03:00.002+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=9t2ERJIrAQk

#79

2012-03-09T12:04:00.000+01:00

:efekt polaroida:

bo się nudzę...

http://www.youtube.com/watch?v=vlIP_Rl9juk

#78

2012-03-04T18:28:00.000+01:00

Nie wiem, które to już z kolei podobne ujęcie, ale naprawdę nie mam nic innego i na razie mieć nie będę. Czekam na wiosnę, trzymajcie kciuki za śluzówki.
http://www.youtube.com/watch?v=60GMzxfVTo0

#77

2012-02-08T17:07:00.001+01:00

http://youtu.be/b8266Rn6RQE

nic do powiedzenia

#76

2012-01-18T18:07:00.000+01:00

Dalej bida z nędzą w zdjęciach. Ale te mi się podobają.

#75

2012-01-04T17:29:00.002+01:00

Nic ostatnio nie spłodziłem niestety. Ale to mi się dziś przypomniało http://www.youtube.com/watch?v=EKKiZiPxNms. No i wieści na nowy rok lepsze być chyba nie mogły.

#74

2011-12-22T18:17:00.000+01:00

Grickle.com

Wesołych Świąt!

#73

2011-12-13T18:26:00.000+01:00

Ustków, Krąków

Tu już bardziej jestem zadowolony z efektów.

http://www.youtube.com/watch?v=6HqjkdqZXCk

#72

2011-12-12T15:49:00.001+01:00

Hello, I love you
Won't you tell me your name? (click)

#71

2011-12-09T18:09:00.001+01:00

Test Kieva88CM, tyle, że niekoniecznie udany. Foma 100

#70

2011-12-06T18:10:00.001+01:00

Pan Mierniczy

Pierwsze doświadczenia w fotografowaniu dworków. Udany wyjazd, niekoniecznie udane zdjęcia, ale to pierwsze podejście, jeszcze mi daleko do dworkowych 'wyjadaczy'. Najlepiej oczywiście wypadły te gdzie nie ma cienia żadnego z dworków, które odwiedziliśmy. Nawet jeśli nie mam do tego specjalnej śmiałości to lubię jeśli na matówce widzę jednak dodatkowo jakiegoś człowieka.
Będą jeszcze w kolorze, ale to jak dokończę film. Przyszłość nieokreślona.

#69

2011-12-05T13:55:00.001+01:00

Cmena. http://www.youtube.com/watch?v=GJY8jJkDoMY

#68

2011-12-04T14:25:00.001+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=twcOy_6byLs

#67

2011-12-02T19:01:00.001+01:00

Dziś w głośnikach hrabia miód, cud, unikat jak numer PESEL. A poniżej link do wierszy.
.. laur.txt

#66

2011-12-02T10:04:00.001+01:00

Nigdy w żadnym konkursie nie udało mi się nic zdziałać o ile już wziąłem w jakimś udział, a wczoraj zająłem 3 miejsce za zestaw 5 wierszy w kat. 16-25 lat w konkursie o Laur Topoli. No i to by było na tyle. Książki, książki, coraz więcej książek. Przydałoby się wziąć do ręki też jakiś podręcznik. No i przyszła dziś nowa płyta Fisza!

#65

2011-11-27T13:03:00.001+01:00

Rok 2009

#64

2011-11-21T18:20:00.003+01:00

Gdy tak samotny w domu siedzę,
od ludzi, świata spraw daleko:
o ludziach, świecie zapominam,
mary przed myślą mi się wleką.

Szukam wśród mar tych jednej twarzy,
która by była czyjąś twarzą,
lecz tylko w myśli mej stworzone
mary w mej myśli gospodarzą.

Nie - - jedna twarz przede mną stawa
w pomroku myśli, w mgłach niejasna,
i uporczywie we mnie patrzy
ta twarz dziecinna, moja własna.

Przerwa - Tetmajer

#63

2011-11-14T09:59:00.001+01:00

Włóczyłem się - z rękoma w podartych kieszeniach,
W bluzie, co już nieziemską prawie była bluzą,
Szedłem pod niebiosami, wierny ci o Muzo !
Oh! la la! co za miłość widziałem w marzeniach !

Szeroką dziurę miały me jedyne portki,
W drodze, pędrak - marzyciel, układałem wiersze,
Na Wielkiej Niedzwiedzicy miałem swą oberżę,
A od mych gwiazd na niebie płynął szelest słodki.

Słuchałem gwiazd w te dobre wieczory wrześniowe,
Siedząc na skraju drogi, i czułem, że głowę,
Jak mocne wino, rosa kroplista mi rasza.

Lub gdy w krąg fantastycznych cieni rosły tłumy
- Jak gdybym lirę trącał, wyciągałem gumy,
Stopę mając przy sercu, z zdartego kamasza.

Rimbaud

#62

2011-11-10T19:04:00.003+01:00

No i jednak nie trzeba było długo zostawać. Podali co podać mieli i wypuścili do domu. Przeszczep w pierwszym kwartale przyszłego roku prawdopodobnie. Jak najszybciej biorę się za martwe natury, miejsce pracy tylko trzeba przygotować.

Uruchamiam zmysły i chłonę.

#61

2011-11-08T18:25:00.001+01:00

(...)

I tylko ramię wyciągnąć ku tobie,
a ramię kibić twą obejmie wiotką,
i tylko lekko zgiąć cię, a ku piersi
ty się pochylisz i uśmiechniesz słodko...

I tylko usta wyciąnąć, a twoich
ust się poczuje pocałunek... Nieba!
Aby już nigdy nie zatęsknić do niej,
ileż lat jeszcze przetęsknić potrzeba?..

Przerwa - Tetmajer

Jestem już na miejscu. Znów Katowice. Jutro się okaże co dalej. Przynajmniej mam taką nadzieję. Warunki na razie średnie, bo małe przeludnienie, ale i tak zawsze mogłoby być gorzej. Odzwyczaiłem się. Nie jest mi tu dobrze.
Ta Portra wyszła zadowalająco, ale zaczniemy od tego zdjęcia. Nie przewinąłem i wyszło tak jakoś 'malarsko' :) Muszę częściej sięgać po lubitel.
Oby zleciało, obym nie siedział tu długo.

#60

2011-11-06T19:10:00.002+01:00

Jutro ostatni dzień, ostatni film do wywołania i przerwa. Katowice. Książki poukładane, poprzekładane. Nie lubię nigdy tych ostatnich godzin.

#59

2011-11-05T16:18:00.000+01:00

#58

2011-11-04T20:03:00.000+01:00

Takie jesienniaki...

#57

2011-11-03T15:34:00.001+01:00

cichosza (klik)

#56

2011-11-02T09:02:00.001+01:00

Portretowy trix - jestem zadowolony z pierwszych prób. Najpierw zdjęcia brata http://myspace.com/yog00rth

#55

2011-10-29T13:25:00.001+02:00

***

do ciebie
poprzez czas
czasem tak blisko
że dotykam

nie wiem
gdzie kończy się pamięć
a zaczyna rzeczywistość

zegar mojego ciała
zaciął się

uparcie wraca
do chwil
już okrzepłych
we wnętrzu drzew

we mnie
czas nie potrafi zastygnąć
toczy się
poprzez krew

Poświatowska

#54

2011-10-29T11:46:00.000+02:00

Najtrudniej było dzisiaj zwlec się z łóżka.

#53

2011-10-26T10:14:00.003+02:00

svantetic

#52

2011-10-25T09:29:00.000+02:00

Film przy wołaniu wysunął się z kochanego krokusa... W śladach na Danielu można doszukać się motywu z Omena.

#51

2011-10-23T16:05:00.001+02:00

Neoromantyzm to chyba nie pojęcie na dziś, życie przeszłością nie sprawdza się w tym postępowym świecie. Naukowcy (polscy!) odkrywają zamiennik dla krzemu, a ja chciałbym pić absynt z Modiglianim (wiedz, że coś się dzieje). Poczucie, że człowiek urodził się za późno to ponoć zwyczajna nieumiejętność radzenia sobie z teraźniejszością. Bo z kolei mówienie o nadwrażliwości itp. tchnie mi nieco samobójcami, którzy mylą jakieś pojęcia.

Może to wcale żadna ułomność, tylko próba radzenia sobie z tym pędem Co w końcu złego w niewinnym zachwycie nad tym co minęło, za beznadziejną, co prawda, tęsknotą? Każda chyba generacja w przeszłości odnajduje ideały. Istnieją przecież ciągle takie słowa jak: dziedzictwo, kultura, tradycja. Istnieją w słownikach, ale też w opowieściach babci, starych albumach, nowych albumach, w szafach itd. Nie wzrusza mnie ipod, ale stare radio owszem. A im więcej pojedynczych wzruszeń tym świat jest lepszy. Ale to żaden apel, brońboże.

Oczekuję smętnie na swoją podróż w przeszłość. Oczekuję w książkach, fotografiach, filmach, muzyce i własnej wyobraźni. O wiele bardziej pragnę oczekiwać w ludziach.

#50

2011-10-22T17:33:00.000+02:00

Łódź

#49

2011-10-21T11:28:00.001+02:00

Ci źli panowie mieli czelność rozebrać plac zabaw, mój plac zabaw, na którym pozdzierałem kolana, najadłem się piasku, gubiłem resoraki brata w piaskownicy, śmiałem się i kłóciłem z pierwszymi przyjaciółmi, to było cały mój świat przez kilka lat mojego życia, nie ma co. Nie zostało nic. Fajnie było kiedy po ulewie biegaliśmy w kaloszach umazani błotem. Ach, no i oczywiście największa nasza frajda, największe utrapienie starszych mieszkańców - rozgrywki w piłkę nożną. Kiedy dorośliśmy nieco "teren boiska" zarósł trawą, nikt go już po nas nie wydeptał, te dzieciaki to nie to samo. Chociaż trzeba przyznać, że i tak trzymają poziom i nie ślęczą przed komputerami jeśli tylko pogoda jest trochę lepsza, oby było ich jak najwięcej na placach zabaw.

Swego czasu graliśmy też w baseball, piłką do palanta. Albo zwykłą do tenisa. Ale zabawa przednia. Na działce pod lustrem wciąż stoi kij baseball'owy zrobiony na tokarce, trochę niewymiarowy patrząc na profesjonalne kije, ale wystarczał nam w zupełności. Zresztą łatwiej wymienić sporty, których tu nie próbowaliśmy. Fajnie było kiedyś. Świat był mały. Zmartwienia jeszcze mniejsze, a te moje przecież i tak jeszcze nie są chyba takie straszne.

A na koniec wesoła piosenka zasłyszana wczoraj w czasie powrotu z kontroli.

#48

2011-10-19T10:08:00.000+02:00

Wreszcie ktoś spoza rodziny na zdjęciach. Pogoda się popsuła, "szaro-się-ujesienniła". Na szczęście wczoraj w aparacie był film rossmannowy i chwyciłem na niego jeszcze trochę promieni słońca, co prawda przy okazji siedzenia na balkonie, więc bez specjalnych urozmaiceń, ale światło to światło. Jutro znów kontrola w Łodzi. Jakoś nie mam ochoty. Przerażająco ciemno przez te wszystkie chmury, jakoś aż za ciemno.

#47

2011-10-18T09:45:00.004+02:00

Ajednak płonny stał się trud

Z nadziei robić sobie tarczę,
Zwielkiej wiary kirys tłuc,
Samotną szarżą iść wzaparte.
Słabości cnotę gną do ziemi,
A nieśmiertelnychnie ma cnót,
Tak samo żal i brak nadziei
Ołowiem stał sięsłabych nóg,
Lecz jestem człowiek, z Boga twór,
Bez kończynpełznę resztką sił,
A gdy ich braknie będzie wola,
Pragnienieżycia, nowy bóg.

Ten negatyw wyszedł całkiem znośnie. Jestem zadowolony. Szkoda, że to już ostatnie takie dni. Przyjemnie czyta się teraz na balkonie grzejąc się w słońcu. Przyjemnie się czyta i wypija niezliczone ilości przeróżnych herbat. Niech czas przestanie płynąć, albo przeskoczy kilka miesięcy, żebym miał już wszystko za sobą. Na powrót spodobało mi się normalne życie i coraz bardziej się podoba.

#46

2011-10-13T10:09:00.000+02:00

Ten negatyw zdecydowanie nie wyszedł. I trochę mnie zniechęcił do wszystkiego. I zakochałem się w prozie Balzaca już chyba na dobre, a napisał dość książek, żeby starczyło na długo-długo.

#45

2011-10-11T09:43:00.000+02:00

No chyba pierwszy mniej więcej udany pinhole. Lucky SHD100 w puszcze po STR8. Następnym razem zadziała się na czymś bardziej czułym, bo zdjęcia w mieszkaniu nie wyszły.

Ach te dźwięki...

#44

2011-10-10T14:48:00.002+02:00

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny

I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny...

klik

#43

2011-10-06T20:00:00.002+02:00

Film wyszedł przednio. Moim skromnym zdaniem. Bo i aparat zacny, dzięki uprzejmości pana ze zdjęcia nr 4:) Kiev 88 + Kodak TRIX. Wreszcie udało mi się zrobić ostre zdjęcie mojemu psu.

----------------------------

godz. 03:20

Wreszcie doczekałem się nocy wzbogaconej o upajający odgłos deszczu uderzającego o stare ocynkowane parapety naszych przeszło dwudziestoletnich bloków. To niezwykłe ile puchu pościeli dodają takie odgłosy, ile smaku herbacie, nawet książki pachną intensywniej. Dlatego odczuwam taką sympatię i sentyment do szarej pani Jesieni. Jej dłonie na pewnie nieustannie byłyby zimne. To tak samo jak u ...

#42

2011-10-04T09:41:00.000+02:00

Jest cień na twarzy, ale jakoś podoba mi się to zdjęcie. No - to są pierwsze zdjęcia po powrocie, oprócz tej rolki jeszcze mały TRIX, wyszedł lepiej niż się spodziewałem, choć oczywiście do wszystkiego potrafię się tam przyczepić. Ale na razie ważniejsze jest dla mnie to, że cokolwiek naświetlonego wychodzi spod mojej ręki, a i wołanie jak na razie wychodzi mi całkiem znośnie mimo ogromnej prowizorki.

Wczoraj wreszcie ruszyłem się trochę z domu. Od razu inaczej się poczułem, lepiej. I wszyscy ludzie dookoła wzbudzali we mnie o wiele więcej sympatii niż zazwyczaj. I chyba udało mi się uszczęśliwić pana zegarmistrza zanosząc mu stary zegarek do czyszczenia, prawdziwy pasjonat, wystarczy wejść do jego małego zakładziku i zobaczyć, że to kocha i lubi pogrzebać w zębatkach, a nie elektronice, a ja wreszcie będę miał zegarek, który się nie późni. I żałuję, że nie mam dość śmiałości do ludzi, żeby pójść do niego z aparatem i sfotografować go podczas pracy. Przepuściłem jeszcze oczywiście pieniądze na książki. A teraz zaczytuję się w "Dziele" E. Zoli. Trochę trudno mi się wczuć mimo, że ogólny opis zachęcający, młody artysta, Paryż plus jakieś miłostkowe urozmaicenie. Z tym, że lubię kiedy mogę utożsamiać się z głównym bohaterem, niestety w tym przypadku nasze charaktery ogromnie się różnią.

Teraz TRIX załadowany do Kieva 88, ciekawa, solidna maszyna, ciekawe co zdołam z niej wycisnąć.

Przeraziłem się trochę wczoraj czekając na autobus. Cytuję rozmowę dwóch typowych starszych pań:

- Patrz, murzyn!

- No, aż strach, ja to się boję.

Ah...

I wiecie co? Jeszcze sporo przede mną, ale kocham to życie :)

#41

2011-10-01T19:38:00.000+02:00

Nie ma to jak porządna garść prochów na śniadanie. No, ale cóż poradzić, każą to łykaj. Sterydy są okropnie gorzkie. Wczoraj wróciłem z Katowic. Być może nie pełen sił, ale na pewno pełen chęci i dobrego nastroju. Jakoś wyjątkowo podziałał na mnie pobyt na tamtym oddziale, a lekarze okazali się bardzo w porządku, do tego wszelkie wieści z każdym dniem bywały lepsze. W tym momencie jestem jakby zdrowy, z tym, że to stan, który wciąż trzeba podtrzymywać farmakologicznie, ale lepszej sytuacji nie mogłoby być. Teraz tylko - Wątrobo, wróć do siebie!

Ogromną radość sprawiłem temu małemu kudłatemu stworzeniu, cały czas chodzi teraz uśmiechnięty i nie odstępuje mnie na krok. Najlepszy kumpel, wszystko rozumie.

Dzisiaj załadowałem pierwszy raz "nowy aparat", Nikona F60 Trixem 400, to też przy okazji moje pierwsze doświadczenie z tym filmem. Kilkanaście klatek już jest. Niestety jestem na razie skazany na fotografowanie najbliższego otoczenia i rodziny. Raz, że nie czuję się jeszcze na siłach na jakieś wypady i spotkania, a dwa - wszyscy znajomi spadają właśnie na studia, głupi zbieg okoliczności. Ale może dojrzę w ten sposób coś czego na co dzień nie zauważałem. Niemniej klapnięcie lustra to miły uchu dźwięk, którego od dawna nie słyszałem. Czekają też kolorki do 6x6, trzeba z nimi zrobić coś ciekawego. Dlatego póki co zdjęcia z cyfry. Ale po niedzieli pewnie pojawi się już coś w monochromie.

Dziś już chyba tylko earl grey i "Ruchome święto" do skończenia. Nie zmarnowałem tego dnia, to najważniejsze. Także pozdrawiam i idę przyłączyć się do Hemingwaya w Paryżu.

Zaz - Les passants

#40

2011-09-30T21:38:00.000+02:00

Jutro się coś napisze. Wróciłem do domu!

Gotye- Somebody That I Used To Know (feat. Kimbra)

#39

2011-09-26T21:10:00.002+02:00

Cóż, jak zwiedzanie to z rozmachem, kolejny szpital, kolejny oddział, Katowice tym razem, ale dobrze się stało, doszedłem wreszcie do siebie, a i nastrój jest dziwnie dobry i nastawienie do wszystkiego. Dni jakoś mijają, to już tydzień na tym łóżku. Są książki, jest radio, jest internet, jest apetyt, jest znośnie. A być może jeszcze w tym tygodniu poczytam w swoim pokoju, pośród swoich gratów. Jutro pewnie się czegoś dowiem. A i słowa ostatnio nawiedzają mnie w postaci wersów i spotykają się z akceptacją innych, więc mogę czuć, że coś jednak robię. Przed przyjazdem udało mi się nawet ustrzelić jedną rolkę filmu, co prawda bez rozmachu, ale byłem wtedy jak duch. Na zdjęciu mój znudzony dawca szpiku w drodze na Śląsk. Już nie mogę się doczekać, żeby pokonać tę trasę w przeciwnym kierunku. Choć czeka mnie jeszcze powrót. Jeśli zdecydują się mnie wypuścić i doleczyć biedną wątrobę w domu. Mam nadzieję, że będzie jeszcze dość ciepło, żeby wybrać się na działkę i napalić w kominku, muszę jeszcze w tym roku posłuchać trzasku płonącego drewna i wpatrywać się spokojnie w ogień. Małe oczyszczenie.

Nigdy nie czytałem żadnego kryminału, ale słuchając któregoś razu radiowej Trójki zainteresowały mnie "Liczby Charona" M. Krajewskiego i postanowiłem zajrzeć. Nie żałuję, "przyjemna" lektura. Spodobało mi się, że główny bohater mimo wszystko wcale nie był tak nieskazitelny i bezinteresowny. I chyba dobrze, że nie skończyło się sielankowo. A teraz dzięki Chasydowi czytam kolejny kryminał, tym razem rosyjski, "Śmierć Achillesa", a na półce czeka "Dekorator". Spodobała mi się taka forma powieści, ale chyba książka za książką w tym gatunku nie mógłbym siedzieć, ale od czasu do czasu na pewno warto rozwikłać jakąś zagadkę. W domu czeka pełno książek z XIX wiekiem w tle. I "Ruchome święto" w cholernie fajnym starym wydaniu, które niestety nie jest moją własnością, ale poluję na takie. Uwielbiam książki dla samej oprawy i zapisanych kartek.

#38

2011-09-18T14:09:00.000+02:00

Quartier Latin - Yuriy Shevchuk

Cztery dni w domu. Tak bardzo chcę już nie odliczać, leżeć z książką nie zastanawiając się ile innych rzeczy powinienem zdążyć zrobić. Jutro Katowice, nie wiem jeszcze na jak długo i czego do końca się spodziewać. Do tego wszystkiego doszła awaria komputera, siadł dysk, jeśli nic się nie poradzi to stracę wszystkie zdjęcia, notatki i masę innych ważnych rzeczy z ostatnich kilku lat, chyba nawet dwa miesiące nie podziałał. Na szczęście ostatnie zdjęcia to głównie negatywy, ale "Gal Ludovisi" robiłem cyfrowo, stracę możliwość zrobienia dużych odbitek. Zaczytałem się w "Ojca Goriot", zobaczymy jak inne książki Balzaca, na razie jestem bardzo zadowolony. Paryż, Paryż... Kiedy tam wreszcie trafię.

Człowiek pozbawiony codzienności miewa różne dziwne pragnienia.

#37

2011-09-13T20:00:00.000+02:00

I kto by pomyślał, że tu wrócę po pół roku? Mniej mi się tu teraz podoba. O ile można powiedzieć, że kiedykolwiek się podobało. Prawie 3 miesiące nie było mnie w domu i wciąż nie wiem ile to jeszcze potrwa. Zwyczajnie "jak nie urok to sraczka".

#36

2011-08-28T10:28:00.000+02:00

Wierzę, że kiedyś zapomnę, że żyjesz
I ty zapomnisz o mnie na chwilę,
Spotkamy się znowu przy lampce i winie
Ty zjesz kolację, ja twoją szyję.

#35

2011-08-26T19:35:00.000+02:00

***A jak sobie wieczorem
A jak sobie wieczorem po ulicy chodzę,
Z podniesionym kołnierzem przy wytartym palcie,
Jak wiem, że nie masz celu mej codziennej drodze,
Chyba: podeszwy zdzierać na szorstkim asfalcie;

Jak sobie naprzód idę, młody i wspaniały,
Jak wsadzę do kieszeni twarde, suche pieści,
- To, jakbym brzemię dźwigał, przewalam się cały:
We mnie to się przewala me pijane szczęście!
Julian Tuwim

Staroć, chyba z 2009 roku.

#34

2011-08-17T20:18:00.000+02:00

Leki wybrane, teraz czekamy. Mam nadzieję, że nie dłużej niż trzy tygodnie. Tego jeszcze nie brałem, więc trudno rokować, ale to nowy lek, więc może jakiś bardziej przyjazny. Teraz jakiś film, potem spać i kolejny dzień. Szkoda, że idzie zima, jak dobrze pójdzie to w październiku się uwolnię, a chciałem jeszcze pooglądać zielooone drzewa i trawę na matówce. Może będzie długa piękna jesień.

**Ofelia
Ach, długo jeszcze poleżę
w szklanej wodzie, w sieci wodorostów,
zanim wreszcie uwierzę,
że mnie nie kochano, po prostu.

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Lubię tę Ofelię.

#33

2011-08-13T13:28:00.000+02:00

No i jednak 4 dni w domu. W poniedziałek wyszedłem, wczoraj wróciłem, a dzisiaj jest już tak jakbym wcale nie wychodził. Teraz kolejne tygodnie wciąż na tych samych metrach kwadratowych, byle mniej tzw. "uciążliwości". Później zmiana lokum na Katowice; pytaniem nr 1 jest dla mnie czy pomiędzy sobie odpocznę czy tak jak poprzednio przejadę z miejsca na miejsce. Brak nowych zdjęć, a klisz przybyło, wstrętna ironia czy coś z tych rzeczy.

A na zdjęciu coś co miało być większym 'projektem' martwej natury po mojemu, jest jeszcze kilka zdjęć, ale generalnie to chyba umarło.

#32

2011-08-08T19:22:00.000+02:00

Portret rodziców (i psa), choć bardziej widać ojca.

Wróciłem sobie do domu, jeszcze nie wiem czy nie tylko na 4 dni. Ale od razu inaczej. Trzeba spróbować zdążyć naświetlić jakiś film.

#31

2011-08-05T11:38:00.000+02:00

Na dzień dzisiejszy w poniedziałek mam wyjść do domu. Na tydzień. Mało... Ale lepiej tydzień niż wcale. Potem kolejne tygodnie. Potrzeba sił, potrzeba sił.

#30

2011-08-03T11:56:00.000+02:00

#29

2011-08-01T11:15:00.000+02:00

Janis Joplin - Summertime

#28

2011-07-28T07:59:00.000+02:00

Jędrzej, a co tam.

#27

2011-07-20T14:23:00.000+02:00

rollei universal 200/psix/

Dziś porcja nowych wieści, wciąż jednak niezupełna, wciąż wiele rzeczy będzie się wyjaśniać z czasem. Na razie czekam na regenerację, żeby móc ocenić skuteczność cyklu. Później dalsze konkretne decyzję, dalszy pobyt w Łodzi, a może od razu 'wycieczka' do Katowic i jak najszybsze przeszczepianie. Oby tym razem pozbyć się tego wszystkiego zupełnie, by móc już dalej zawsze! cieszyć się i nigdy! nie spędzać czasu w szpitalu. Nie przybędzie żadnych zdjęć, a przecież tyle rolek czeka na mnie w pokoju, a planowałem uzupełnić jeszcze zapas. Pentaconem też jeszcze się nie nacieszyłem. A zimą pewnie nie da mi tyle frajdy. I trzeba będzie ją przeczekać. I w tym czasie obawiać się, czy koszmar nie wróci. Są siły, są i będą, ale czemu życie zmusza, żeby je tak pożytkować.

#26

2011-07-08T20:59:00.000+02:00

*** preT

Okłamuję resztki własnego sumienia,
A gdy patrzę w jej puste przekrwione oczy,
Zastanawiam się smutny w słabości milczenia
Czy to Bóg, czy Szatan taką ją stworzył.

Spłacam dług wobec życia, a stawka jest sroga.
Nie rozumiem przyczyn lecz cel jasno widzę.
W każdym cierpieniu do radości jest droga,
Wiem to póki świat oglądam przez szybę.

Podły chłód kaleczy do szpiku kości,
Który twardo memu ciału rzuca wyzwanie.
Najwięcej ciepła dają ludzie prości,
Bądźmy więc nimi, okryci w niepamięć.
6 września 2010
"autoterapia"

Tak sobie myślę kiedy wreszcie zdecyduję się realizować ten nieśmiertelny - jak planuję - projekt na filmach, nie cyfrowo. To będzie wyzwanie, przede wszystkim jeśli chodzi o światło. Cyfrowa obróbka pozwala mi nim łatwiej manipulować, tym bardziej kiedy źródło bywa bardzo uproszczone. Nie zaszkodzi zacząć, choć na razie brak wizji, a bardzo lubiłem każdy moment kiedy przychodziła nowa.
Kolejny duszny, nieprzyjemny dzień z głowy.

#25

2011-07-06T21:29:00.000+02:00

Była dziś w odwiedzinach u wnuczka. Będą naleśniki. Z wordpressa przywędrowałem na blogger, wygodniej przy korzystaniu z Picasy i ogólnie coraz częściej usług google. Pozdrawiam.
16 dzień leżenia, pewnie zbliżam się do 1/2, ale i tak jeszcze kawałek. Była dziś 3 wstawka, jeszcze tylko jedna, za tydzień, nie licząc nelarabiny, która jest raczej zagadką, no i idzie dodatkowo, równolegle, niezależnie, ale ma być codziennie przez 5 dni, nie lubię tego sposobu podawania leków. No i tego ustrojstwa jeszcze nie brałem, byle tylko nie zacząć chodzić po ścianach, albo świecić. Cóż, więcej słów zaczyna się pojawiać?

#24

2011-07-05T21:16:00.000+02:00

Coraz trudniej coś wyszperać, kończą się zdjęcia, nowych nie przybywa, to bardzo stare. Tym razem chyba nie będzie smieny na oddziale.

#23

2011-07-04T21:50:00.000+02:00

Dziś zazdroszczę innym tych zwykłych zmartwień.

#22

2011-07-01T23:27:00.000+02:00

Spotkałem się z kolegą
Bo kolega jest od tego
I wypada czasem spotkać się z nim
Siedzieliśmy do rana
A jego ukochana donosiła ciąge nowy zestaw win.
Przegadaliśmy nockę,
Obgadaliśmy trochę, innym tyły tak by spłacić dług.
I nie było mi przykro i było mi miło
I dłużej tak bym siedzieć mógł.
I więcej kręcę teraz głową mniej więcej o połowę
I mniej się tłucze w mojej duszy
I dusza mniej się dusi.

na zdjęciu Piotrek Rz.

#21

2011-06-30T23:11:00.000+02:00

Kto wie ile razy mijamy się dziennie,
Choć przyznam, że teraz wolałbym
Nocnie. Gładzić z ciała twego kołdrę,
Aż sen znajdziemy w rozkosznie wonnej
Poszwie.........................
Lecz cóż mi z wilgoci gdym teraz
Zatęsknion, pod łonem umęczon
Zamiast pogrzebion.
...................Ach puchu marny
Tak różny od tego, który mnie kryje,
I prędzej alergię niż żądzę obudzi.
Sza.
Spróbuję choć kichnąć..

15 maja 2011

#20

2011-06-29T20:33:00.000+02:00

#19

2011-06-28T10:47:00.000+02:00

#18

2011-06-27T14:15:00.000+02:00

#17

2011-06-14T19:15:00.000+02:00

#16

2011-05-28T20:47:00.000+02:00

Ach, te słońca zachody.

#15–I koniec już z tym!

2011-05-14T21:37:00.000+02:00

#14

2011-05-06T12:57:00.000+02:00

Niestety jedyne czym dysponuję to nieszczęsny aparat w telefonie. A tu kapie mi zdrowie. I to było dni temu: 24. W domu czeka cmena z filmem zaświetlonym w Łodzi, na tamtejszej hematologii i w drodze do niej, jeśli dobrze pamiętam. Zostało kilka klatek, które popełnię prawdopodobnie na ulicach Katowic, zaraz po wyjściu. I koniec historii. Jak zawsze wielkie nadzieję pokładam w tym negatywie. Naiwny.

#13

2011-05-04T18:10:00.000+02:00

niepotrzebnie kopaliśmy grób
w suchej ziemi własnych trosk
straszył tylko z łóżek słup
każdemu z nas osobny stos

trudno dłonią objąć świat
wycisnąć z trzewi zgniły sok
i jedna pieśń fragmentem trwa
nieszczęsny psalm bezdenna toń

w marzeniach widzę biały kir
i pustych spojrzeń niemy czar
śmierci płomień nam się tli
odejdziesz zła zostanę sam
2 kwietnia 2011

+22

#12

2011-04-28T23:36:00.000+02:00

Paulina i jej Janis. Na pierwszym Ilfordzie. Pozdrowienia z Katowic w dniu +16.

#11

2011-04-16T23:22:00.000+02:00

#10

2011-04-14T15:15:00.000+02:00

#9

2011-03-02T13:08:00.000+01:00

#8

2011-02-21T18:38:00.000+01:00

#7

2011-02-18T17:45:00.000+01:00

Dłoń w ulotnej chwili

Projekcji świetlnych wrażeń

Chwyta obskurną kamerę

I oddaje cześć alchemii.

Gdzie srebro zamiast złota,

Lecz ta sama nieśmiertelność.

Utrwalona światło-czule.

Negatywnie zapalona.

Pstryk.(1/125 s.)

Uniosła się kurtyna.

W teatrze fotonów

Mistrzów niemego kina.

#6

2011-01-25T13:47:00.000+01:00

nie odejdę stąd

2011-01-20T15:01:00.000+01:00

Ups...

2011-01-13T15:01:00.000+01:00

Chodź ze mną słodka, do krain rozpaczy,
Biletem szaleństwo wspólnych uniesień,
Co raz zasnęło, to znów się podniesie,
Więc stwórzmy gwiazdozbiór miłosnych dwuznaczeń.

Oplotę Cię słodka, bluszczem zielonym,
Stos mych gałązek rozgrzeje ci brzuch,
We wszystkich najmniejszych rozniecę ruch
Mięśniach, w pijanym rytmie wyśnionym.

To nie jest ta noc gdy słodko zasypiasz,
Zapach cię zdradza w komnatach pościeli,
Włosami przygaśniesz, udami rozkwitasz.

Jednak poranek wyzuty z nadziei,
Dopadnie nas wkrótce i gniewnie zapyta,
Czemuśmy się znowu tak zapomnieli?
12 stycznia 2011

Do Marty K.

2011-01-02T15:02:00.000+01:00

zmusiłaś bym rozważył co mi daje siłę,
czy artysta żyje we mnie, czy to ja w artyście żyję?

kłamstwo kwiecieńmarto to mówienie prawdy,
w sztuce o ludziach, a o sztuce między ludźmi

rozprawia się w mrozie. proszę skradnij cudze życia
są ulotne o tej porze. jeśli to grzech, biorę go na siebie,

jeśli ludzie się boją, to skradnij wpierw moje.
i choć we mnie mniej jest z ludzi to żyję.

w marginesach akapitów, po przecinkach, z wykrzyknieniem,
najmniej w deklinacjach. najbardziej wieczorem.

sztuki wciąż przybywa, więc i wszechświat się rozszerza,
choć ci mądrzy, ci od szkiełka w to nie wierzą,

bo nie tworzą. a twój regał jest tam, zawieszony w czasie,
nigdypełny, zanurzony w herbacie.
1 stycznia 2011

manufucktura

2011-01-01T17:21:00.000+01:00

Trochę przypadkowy strzał podczas obfotografowywania Manufaktury na zaliczeniowe potrzeby, ale po tym zdjęciu bardzo polubiłem windy, szczególnie te z lustrem.

I szczęśliwego nowego roku. Ulżyło mi że to już koniec, 2010 był średni..

Kalos

2010-12-29T14:58:00.000+01:00

To jedno z moich zdjęć, któremu poszczęściło się zostać ilustracją do tekstu Marty Kwiecień, który niedawno został opublikowany w Extra.

Do Ciebie:

Nie, Ty nie rozumiesz. Ja nie chcę Twojego wybaczenia. Nie chcę Twojej aprobaty.
Chcę Twojej prawdy. Twoich słów bezpośrednio do mnie. I nie udawaj, że nie wiesz. Bo wiesz, że to do Ciebie mówię. I nie udawaj, że nie widzisz, bo Ty przecież wszystko widzisz. Każdy kto mnie zna widzi, a Ty mnie znasz najlepiej.

Daruj sobie dobrotliwy uśmiech i wyciągnięte ramiona. Sama się siebie wstydzę. Myśląc o koniecznej rozmowie i wyjaśnieniu nie chcę do Ciebie przychodzić. Co mam Ci tłumaczyć? Byłeś przy tym od początku. Od początku Ci mówiłam czego się boję. Prosiłam Cię, a Ty nic. Za każdym razem przychodziłam do Ciebie ze spuszczoną głową, jak pies, który zasikał dywan. Wiedziałam, że robię źle. Bez Ciebie nic nie mogłam. A Ty zawsze reagowałeś tak samo. Zawsze mi wybaczałeś, jakby to wystarczało do budowania świata na nowo.
Nie wystarczało.
Czekałam na znak. Na Twoje tupnięcie. Na karę. I nic.
Czekałam na ból, żal, smutek, krzyk.
Czekałam na trzęsienie ziemi, mały wulkan, nie zaliczone kolokwium, cokolwiek. Nic.
Teraz udaję, że Cię nie widzę jak stoisz w drzwiach, jak patrzysz na mnie, jak wyciągasz ramiona, jak czekasz. Teraz Ty poczekaj. Ja czekałam na Ciebie. Aż mnie znajdziesz. Teraz sama Ciebie szukam. I szukam sposobu na to by wrócić. I nie chcę już musieć z Tobą rozmawiać. Chcę tylko zakopać żal i wstyd. I chcę spróbować jeszcze raz, z Tobą, ale żebyś wreszcie przestał udawać, że to wszystko jest niczym. Bo to jest zbyt wiele, by móc to nazwać „nic”. Niewykluczone, że do Ciebie przyjdę. Może już wkrótce, ale nie wiem, jak to zrobię. Jestem na Ciebie trochę zła. Może nawet wściekła. Ale w końcu to są święta. I może dla nas też zdarzy się jakiś mały cud.

(Marta Kwiecień)

Leżę pod kołdrą. Za oknem pada śnieg. Próbuję wyciągnąć rękę na zgodę, ale zimno...